وبلاگ جوانان اندیمشک

سلام مرا از یکی از شهرهای وطن خود بپذیرید!

ای دوست مدتی است قصد دارم نا گفته های دلم را برایت بگویم.

اما هر بار لب گشودم تا راز دل به تو گویم چشمان قهوه ای دلداری

تو مانع می شد می خواستم بگویم که چقدر دوست دارم.

من لحظه لحظه هایم را با تو بودن شمردم و لحظه های تنهاییم را

غصه خوردم.دور بودن از دوست خیلی سخت است و تحمل این موضوع

برایم دشوار است.من از رویای با تو بودن خسته شدم و توان نوشتن ندارم

من حضور گرم تورا می خواهم.من تا زنده هستم با یاد تو نفس می کشم و

بی تو هیچم.

تا توانی دفع غم از خاطر ناشاد کن

در جهان گریاندن آسان است دلی را شاد کن

بالاخره ما هم یه دلی داریم.البته زیاد دوست ندارم به این موضوعات بپردازم

ولی هرز گاهی بد نیست خالی بشیم.

با امید موفقیت برای همه عزیزان و عاشقان.